Zgodnie z przepisem art. 1 prawa autorskiego, utworem jest „każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci”.
A zatem, ochrona autorskoprawna uzależniona jest od „ustalenia” utworu w jakiejkolwiek postaci.

Znaczenie termin "ustalenie utworu" na gruncie prawa autokiego, może wydawać się nieco niejasny, dla osoby nie posiadającej specjalistycznej wiedzy prawniczej.

W polskiej literaturze przedmiotu, zgodnie prezentowane jest stanowisko, że przez "ustalenie" utworu należy rozumieć taką postać utworu, która umożliwia zapoznanie się z nim przez przynajmniej jedną osobę poza twórcą. (1)

Prawo autorskie nie wymaga jakiejś szczególnej formy "ustalenia utworu". Zgodnie z art. 1 prawa autorskiego, „ustalenie” utworu może nastąpić "w jakiejkolwiek postaci". Należy zatem podkreślić, że do "ustalenia" utworu nie jest konieczne powstanie jego materialnego nośnika.

"Ustalenie utworu" może przyjąć różną formę, w zależności od kategorii utworów. Ustalenie utworu w postaci wiersza czy wykładu uniwersyteckiego, może polegać na publicznej recytacji czy odczycie takiego wiersza lub wykładu, nie będzie przy tym konieczne jego "utrwalenie" na jakimś materialnym nośniku ( np. zapisanie na kartce papieru, notesie, nagranie itp.). W praktyce jednak, w większości przypadków, "ustalenie” utworu sprowadzać będzie sie do jednoczesnego „utrwalenia” utworu na materialnym nośniku. Typowymi przykładami będą tradycyjne utwory plastyczne, których powstanie nieodzownie wiąże się z koniecznością urzeczywistnienia ich w postaci materialnej (np. obrazu na płótnie, rzeźby).

Dla przyjęcia, iż doszło do „ustalenia” utworu, nie jest konieczne stwierdzenie, że ktoś faktycznie zapoznał się z utworem. Przykładowo, do „ustalenia” utworu dojdzie w przypadku, gdy twórca artykułu zamieścił go w Internecie na stronie www, na która jeszcze nikt nie trafił.