|
|
Orzeczenia
|
|
Na tej stronie zgromadziłem kilka orzeczeń z zakresu prawa własności intelektualnej. Znajdują się tu głównie orzeczenia do których odwołuje się i które omawiam w innych działach tego serwisu.
|
Orzeczenie Sądu Najwyższego
z dnia 25 kwietnia 1973 r.
I CR 91/73
OSNC 1974/3/50
Utwór artystyczny staje się przedmiotem prawa autorskiego już wtedy, kiedy następuje jego ustalenia, tj. gdy przybierze jakakolwiek postać, choćby nietrwałą, jednak o tyle stałą, żeby treść i cechy utworu wywierały efekt artystyczny. Kompozycje kwiatów odpowiadają temu wymaganiu. Dlatego niedozwolone jest ich odtwarzanie bez zgody autora, m.in. sposobem fotograficznym, do innego użytku niż własny użytek osobisty, w szczególności do użytku związanego z osiągnięciem korzyści materialnej.
|
Wyrok Sądu Najwyższego
z dnia 29 października 1979 r.
IV CR 353/79
OSNC 1980/2/40
Prawo autorskie uzależnia ochronę utworów artystycznych od ustalenia utworu w jakiejkolwiek postaci (art. 1 § 1). Ustalenie utworu, w zależności od jego rodzaju i charakteru, może nastąpić nie tylko przez utrwalanie go pismem lub rysunkiem, ale także w inny sposób na tyle indywidualizujący i konkretyzujący, ażeby mógł oddziaływać artystycznie. Gdy chodzi o dzieła sztuki kinematograficznej, to z istoty rzeczy wynika, że ich byt wymaga utrwalenia w scenariuszach lub fotografiach. Sam scenariusz może być jednak utrwalony w jakikolwiek sposób: zarówno w postaci słownej, jak i pisemnej. Ostatecznie w razie realizacji filmu zostaje utrwalony w samym filmie. Ponieważ zaś na powstanie dzieła filmowego składa się z reguły twórczość różnych osób, i to nie tylko "utrwalona" w postaci trwałej, odrębnej od samego dzieła filmowego, przeto wszystkim tym osobom przysługują prawa autorskie do całego filmu. Utrwalenie scenariusza nie musi być dokonane przez jego autora, wystarczy, jeżeli utrwalenia dokona inna osoba na podstawie słownego przekazu autora.
|
Orzeczenie Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 15 lipca 1957 r.
I CR 643/56
Fakt, że instytucja uspołeczniona zleciła swoim pracownikom opracowanie dzieła, do którego mają zastosowanie przepisy prawa autorskiego, w ramach ich obowiązków służbowych, bez zawarcia z nimi umowy w przedmiocie nabycia praw autorskich, ma to znaczenie, iż bez naruszania ich praw nie może ona rozporządzać ich dziełem z chwilą gdy jako autorzy figurują ci pracownicy. Okoliczność, że pracownicy ci naruszyli w związku z wykonaniem dzieła swoje obowiązki służbowe nie ma wpływu na ich uprawnienia wynikające z umowy i z przepisów prawa autorskiego.
|
Orzeczenie Sądu Najwyższego
z dnia 29 października 1985 r.
I CR 312/85
OSNC 1986/10/159
1. Tłumacz jest uprawniony do domagania się zachowania postaci dzieła nadanej mu przez twórcę i zawartej w tłumaczeniu tego dzieła, czyli do domagania się ochrony integralności tłumaczenia tego dzieła.
2. Wygaśnięcie praw autorskich twórcy dzieła nie ogranicza ochrony praw autorskich tłumacza do dzieła w jego tłumaczeniu.
|
Orzeczenie Sądu Najwyższego
z dnia 10 lutego 1970 r.
II CR 666/69
POSIKA 1972/2/30
Komentarz do tłumaczenia utworu poetyckiego nie spełnia wymagania, jakiemu powinno odpowiadać dzieło łączne w rozumieniu art. 11 § 2 prawa autorskiego. Za współtwórcę tłumaczenia nie może być również uważana osoba, która przekład przejrzała. Nie ma z tego punktu widzenia znaczenia i to, że zamiarem wydawcy było wydanie dzieła w określonej postaci według przyjętych zasad wydawania serii dzieł (z tzw. aparatem naukowym). Problem współtwórstwa kształtuje się w sferze procesu twórczego i jego wyników w zakresie treści i formy dzieła, a nie w dziedzinie realizacji określonego programu wydawniczego, mającego w zasadzie charakter organizacyjno techniczny.
|
Wyrok SA- Lodź
z dnia 30 lipca 1995 r.
I Car 308/95
OSA 1995/7-8/52
Jeżeli określone działanie nie mieści się w katalogu czynów wyraźnie zakazanych przez ustawę z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. Nr 47, poz.211), należy na podstawie przewidzianej w art. 3 tej ustawy klauzuli generalnej, jako uniwersalnego zakazu nieuczciwej konkurencji, oceniać charakter tego działania, z uwzględnieniem przesłanek przewidzianych w tym przepisie.
|
Orzeczenie Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 23 czerwca 1989 r.
I CR 236/89
PS 1992/2/106
Nie zarejestrowany znak towarowy korzysta z ochrony przewidzianej prawem autorskim, jeżeli odpowiada wymaganiom stawianym dziełom sztuki stosowanej, zaliczonym do utworów artystycznych w rozumieniu art.1 i 4 prawa autorskiego.
|
|
|
